Ruah

masz rację
w tę podróż człowiek udaje się sam
sentymenty upychając rozpaczliwie
w kieszonce na piersi

nim zgubi koszulę
ostatecznie

z każdym krokiem
zaciera się wspomnienie źrenic
konają zaimki dzierżawcze

lecz nie jaźń

tu nie ma żadnego rozpływania się w nicości
jest dreszcz przed spotkaniem
nabrzmiewający sensem i mocą

napięcie twórcze i życiodajne
ożywczy ruch
wiatr

Duch