Poświątecznie

1.
nie dlatego
że nowy rok raczkuje
choć stary nie zdążył zgrzybieć
i że wystroili oseska
w nazbyt krzykliwe girlandy zmian

nie dlatego
że przerwa okazała się przełomem
i że nie da się powrócić
do wygodnych sprawdzonych metod

nie dlatego wreszcie
że w głowie śmietnik
i z niezrozumiałych przyczyn
do wszystkiego trzeba podchodzić inaczej

odpowiedź na pytanie dlaczego
mieni się i podprowadza

2.
kto powiedział
że nie można wpływać na pogodę
można w pełnym słońcu nie widzieć mostu
można we mgle iść kładką

kto powiedział
że nie należy wierzyć w słowa wytarte
można elektronicznie skonać na pustkowiu
można po omacku zderzyć się z czyimś sercem

kto powiedział
że to wciąż połykanie własnego ogona
można rozpaczać pośrodku przyjaciół
można na ustroni szaleć z miłości

3.
nici

niekiedy już nie da się pruć
przerabiać
dobierając staranniej ilość oczek
zamieniać wzór na modniejszy

może to wszystko
poplątało się tak a nie inaczej
aby nikt nie był zadowolony
aby nikt nie był zawiedziony

aby supły motywowały

4.
i uśmiechnąć się
nim szuflada zdąży się zatrzasnąć

i wyciągnąć rękę
zanim pamięć pociągnie za spust

i paść w objęcia
póki blizny na sercu nie zdziczały

5.
skała
ta sama od zawsze
jedyna
bo z niej wytryskują
źródła przeczyste
powinowactw i następstw

a kiedy w owym dniu
bić przestaną
przetrwają jedynie ci
którzy znają
smak wody

6.
mieć ładne oczy
to nie tusz do rzęs
ani cień władczych brwi

to bezkompromisowa szczerość

7.
potrzeba drugiegi człowieka
aż nieprzyzwoitość
aż sfałszowany bon ton
aż ogłupienie zegara
aż bezwstydność niezręczności
aż niesłyszalna muzyka
aż premiery gestów

sumienie
prawdziwy przyjaciel

8.
afisze z choinek nie intrygowały
szacowne księgi tradycji
były czytane bez należytego skupienia
podsycany sztucznie nastrój
wygasał od sztuczności
nawet aniołek w szopce kiwał głową nadaremnie

ale żłobek jaśniał

9.
mędrcy
wracają niekiedy inną drogą

10.
ciepło

od którego człowiek
bije się w piersi nie śmiejąc podnieść oczu
z biczem w ręce rozwala kramy
spędza noce w górach na modlitwie
rozmawia z odtrąconymi
nie ma domu bo
przebywa z drugimi
cierpi za drugich
umiera dla drugich

pisuje palcem po ziemi