Wiersz

Pobudka bojowa

spero
mokry zmarznięty lecz z poczuciem celu
brnę wstrzymywany sidłami ciemności
tam gdzie odwagę dojść miało tak wielu
czemu zaprzeczać chce jad samotności
brudny zmęczony lecz w niezłomnej wierze
że mych wysiłków kres będzie szczęśliwy
bylebym parł nieodparcie i szczerze
bylebym stawał się bardziej prawdziwy