Vidi

Dyktat chybionych, zadufanych sądów
Klosz naiwności na rozsądek wkłada.
Ten nie dostrzega śmieszności wyglądu,
Więc każdy odruch dla niego to rada.

Za wielkie damy mają siebie cnoty,
Choć inni mają je za kurtyzany.
Śpią, nawet bluźnić nie mając ochoty.
Drżą, by nie rozpadł się stan pogmatwany.

Na szczęście kąta nie wymiótł ktoś dobrze,
Pozostawiając ziarenko gorczycy.
W bliskiej przyszłości ktoś je hardo poprze,
W kształt ubierając słowa obietnicy.