Pieśń bezużyteczna

bezużyteczny inkaust
z trudem panujący nad sforą słów
które nie dojrzały do siebie samych

bezużyteczne pióro
odwykłe od uścisku niepewnej dłoni
która boi się zaufać niewygodnym myślom

bezużyteczny intelekt
zapatrzony w dyplom z podejrzanej uczelni
która zmurszałe absurdy czci jako nowoczesność

bezużyteczne natchnienie
rozpijaczone zmysłami i tępym otumanieniem
które właśnie obowiązuje światłe głowy

użyteczność bowiem
panicznie boi się wiatru
a zawsze mocno wieje
…