Milczenie nieburzliwe

przed tsunami pretensji
nie potrafię uciekać

może paraliżują mnie fale
może uzurpuję sobie bycie falochronem
może umiłowałem plaże za bardzo

wybacz Mistrzu
moją głupotę i bezruch

wiatr szarpie tylko żagle rozpostarte
krzyż da się przybić tylko do ramion rozciągniętych

w przerażonej łodzi
siedzę skulony obok Ciebie
patrzę jak śpisz
nie udajesz
co rozzuchwala żywioły

mnie jeszcze nie są posłuszne
nie umiem zmusić ich do ciszy głębokiej
milczenia nieburzliwego

to nie brak wiary Mistrzu
to tchórzostwo