Lynx

milczenie śnieg mróz lód
skrzypiących kroków siła
orzeźwiający chłód
wędrówka niezawiła

pasożytnicza myśl
zamarza po niej druga
metafizyczny ryś
niespodziewanie mruga

skradamy się we dwóch
poniżej na polanie
tkwi roztargnienia duch
nieświadom co się stanie

umierał niczym tchórz
złamany i bezradny
pazurów spryt i nóż
zadały cios dokładny

wracamy w ciszy puch
raduje i napawa
ryś znika miasto ruch
smak domu ciepło kawa