Lazurowe pastylki

niebo nareszcie się rozchmurzyło
kolor wybrawszy wskroś niezimowy
a nam ukradkiem czasu ubyło
nowy dzień nastał – człowiek nienowy

no może trochę – syczy zwierciadło
w końcu paciorki jakieś bywały
w pysznej tępocie wciąż nie odgadło
że wielkim staje się tylko mały