Drzewo głupie

ja mnie mój moje
schorowane drzewa słoje
wzór ułożą niepoprawny
zbyt poważny niezabawny

nie ma ptaków pośród liści
poskręcanych od zawiści
nie ma cienia od korony
pień pokracznie pochylony

drzewo spadło i tak leży
że szumiało nikt nie wierzy
nie przeżyje nawet w trumnie
tak jak każdy kto żył dumnie