Blackbird

znów gapię się w horyzont ciemny
spokój nad miastem pozornym
wyciszeniem myśli próbuję zwalczyć
zamęt skamlących niedotuleń

marznąc zdradzam bractwo zdobywców
przestałem śledzić dreszczy klucz
odleciał na samowolną zimę wciąż
przekupuję zamiast posiąść

stroszę czarne pióra dziobem stępiałym
bezwiednie wydłubuję dziurę w wieży
kolejnej dostrzegam wreszcie szansę na lot w ciemności
przestają być ryzykowne z ulgą i groźbą
wzbijam się w mrok