Wiersz

Nieuchronnie

odmęty
w poszukiwaniu współobecności
w smutnym ciążeniu ku samotności
w coraz łatwiejszych rozczarowaniach
w coraz skromniejszych oczekiwaniach
w zaskakujących buntach i zgodach
w głupim hałasie i niewygodach
w nawyków ciaśniejących obrożach
brniemy do kolejnego rozdroża