* * *

na pustej cysterny dnie
wśród błota i beznadziei
mijają bezmyślne dnie
do ciszy język się klei

nad głową trwożliwy śmiech
ulotny triumf Sedecjasza
a w płucach uparty dech
gotowy sądy ogłaszać

dopóki zakutych rąk
pokora nie złamie wolą
tak długo iluzje mąk
udawać będą że bolą