* * *

mówiącego Obłoku wciąż się boję
nade mną Horeb pode mną Ainola
trawersuję zawzięcie uciekając
przed pogardą

nie jestem pewien nowych
perspektyw uogólnień ścieżek
kryjówek z których strzelam
do siebie samego

nie żałuję
pozostawionych na dole
sandałów