Kłębuszek

proksemicznie zdruzgotany
snuję krótko acz kwieciście
na cześć ramion Twych peany
tuląc zdjęcie uroczyście

czułość ich wychwalam śmiało
tęskniąc za nią nieprzytomnie
chociaż wiem że to za mało
byś wróciła w końcu do mnie