Wiersz
Kierunek
pozbył się masek i przyzwyczajeń
stanął zmieszany pośrodku siebie
wspomniał iż człowiek zawsze się staje
rzewnie popatrzył w słońce na niebie
i raźnym krokiem ruszył do przodu
stanął zmieszany pośrodku siebie
wspomniał iż człowiek zawsze się staje
rzewnie popatrzył w słońce na niebie
i raźnym krokiem ruszył do przodu
tylko że przodów trzysta sześćdziesiąt
południe różni się od zachodu
iść można ledwie lat kilkadziesiąt
południe różni się od zachodu
iść można ledwie lat kilkadziesiąt
posiadł nareszcie pewność kierunku