Deklamacja pięciolatka dla tak zwanych dorosłych

wbrew dyktaturze lat
mądrości ziarno chwyta
rusałka paź i skrzat
co się o wszystko pyta

dorosły – co za żart
uzurpacyjna buta -
w swych oczach tyle wart
ile się w szpan okutał

naiwnie wierzy w moc
mentalnych kategorii
owija w stary koc
zziębniętą pieśń historii

i nie dostrzega dni
wybuchających jeszcze
namiętnie za to śni
i sławi sztuczne dreszcze

z litości radę dam
w imieniu przedszkolaków
porzućcie ten swój kram
czyniący z was dziwaków

i rozejrzyjcie się
zdziwieni może wreszcie
w jak bzdurną gracie grę
ratować się pośpieszcie